رسوب کلسیم در تاندون (Calcific Tendinitis)

رسوب کلسیم در تاندون‌های بدن (Calcific Tendinitis) به معنی رسوب کردن ماده کلسیم در راستای تاندون های بدن اطلاق می شود .  به‌ویژه در اطراف مفصل شانه شیوع دارد. این وضعیت معمولاً باعث درد و محدودیت حرکتی در مفصل درگیر می‌شود.

رسوب کلسیم در تاندون

شیوع

بیشتر در افراد بین ۳۰ تا ۵۰ سال دیده می‌شود و شیوع آن در زنان کمی بیشتر از مردان است. شایع‌ترین محل درگیری، تاندون سوپرااسپیناتوس در شانه است.

علائم بالینی رسوب کلسیم در تاندون (Calcific Tendinitis)

درد ناگهانی و شدید در ناحیه شانه، محدودیت حرکت، حساسیت به لمس، و در موارد حاد، التهاب و تورم. درد معمولاً هنگام بالا بردن بازو یا در زمان خوابیدن روی شانه افزایش می‌یابد.

علل و عوامل خطر

علت دقیق مشخص نیست، اما فاکتورهایی مانند سن، آسیب‌های قبلی به تاندون، اختلالات متابولیک و استفاده بیش از حد از مفصل ممکن است نقش داشته باشند.

سیر بیماری

این بیماری معمولاً در سه مرحله رخ می‌دهد: ۱. مرحله پیش‌کلسیفیک؛ ۲. مرحله کلسیفیک (رسوب کلسیم)؛ ۳. مرحله پس‌کلسیفیک (جذب مجدد رسوبات و بهبودی نسبی).

تشخیص

با استفاده از عکس‌برداری ساده (X-ray) و سونوگرافی به‌راحتی قابل شناسایی است. در برخی موارد MRI برای ارزیابی آسیب‌های همراه مفید است.

درمان رسوب کلسیم در تاندون (Calcific Tendinitis)

درمان معمولاً شامل داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs)، فیزیوتراپی، تزریق کورتون، شاک‌ویوتراپی و در موارد شدید، برداشت کلسیم از طریق جراحی یا آرتروسکوپی است.

در صورتی که رسوب با تمام روش های فیزیوتراپی از بین نرود سراغ جراحی باید رفت

نقش فیزیوتراپی

فیزیوتراپی در کاهش درد، بهبود دامنه حرکتی و بازگرداندن عملکرد شانه نقش اساسی دارد. تمرینات کششی، تقویتی و استفاده از روش‌هایی مانند اولتراسوند و لیزرتراپی ، تکار تراپی و شاک ویو در بهبود و جذب رو موثر هستند

پیش‌آگهی

با درمان مناسب، اکثر بیماران بهبود می‌یابند. در موارد نادر، ممکن است درد مزمن باقی بماند یا نیاز به مداخله جراحی باشد.

پیشگیری

گرم کردن مناسب قبل از ورزش، اجتناب از فعالیت‌های تکراری با بار زیاد، و تقویت عضلات اطراف شانه می‌تواند از بروز یا عود بیماری جلوگیری کند.